(จากเพชรพระอุมา)
"...ไม่ขอเป็นดอกไม้ได้ไหม
จะขอเลือกไปเป็นดอกหญ้าดีกว่า
ดอกไม้มันสวยงามมีราคา
แต่ดอกหญ้า...ค่ามันอยู่ที่ใจ
ไม่ขอเป็นอะไรที่เธอต้องไขว่คว้า
ขอแค่เป็นคนธรรมดาที่เธอรักได้
ดอกไม้มันหวาน ย่อมเป็นที่ต้องการของใคร ๆ
จึงขอมอบดอกหญ้านี้ด้วยใจ...ขอมอบให้เพียงเธอ..."
--------------
จะดอกไม้ ดอกหญ้าค่าเท่ากัน
หากดอกไม้นั้นคงค่าของมันไว้
ดอกไม้มีราคาค่าเท่าไร
ดอกหญ้าไร้ราคาค่าเท่ากัน
มอบกันให้ที่ใจใช่ที่ดอก
จริงกับหลอกวัดกันได้ไหมนั่น
ให้ดอกไม้ ดอกหญ้า ที่สำคัญ
ใจเท่านั้น ที่ตัดสิน ความเป็นจริง
-------------------
คิดถึงม่วกม่วก ไปโก่งคอ เอ๊ย กอดคอร้องเพลงกันมะจร๊ะ
คุณเพื่อนตี๊ฟของผองเรากลับมาแว้ววว
แล้วคราวนี้อาจมีหน้าใหม่ที่ทำให้นุชต้องตะลึงตึงตึง
ดังที่เรายี้ตี๊ฟดิวและผองเพื่อนของเราต้องงงงวยกันมาแร้น ฮึๆ
แต่ทว่าเรื่องนี้ต้องหลังไมค์จ๊ะ อิอิ